wens voor het nieuwe jaar

2017

dat je voorbij
pijn en verdriet,
angst en vernietiging om je heen,
hoop mag vinden
en moed, en nederigheid.

dat je het mysterium
tremendum et fascinosum
tegemoet mag treden,
met hoofd, hart en handen.

en dat je erin thuis mag komen…
wie je ook moge zijn:
zwerver, monnik, dief, boeteling,
vluchteling, politicus of muzikant,
gezond of ziek,
al of niet zoekend naar het ware
en het juiste,
ga maar, wees niet bang

2017
het mysterie wacht op je
ga maar, wees niet bang

 

In opstellingen ontmoeten we mysterie, elkaars mysterie.
In 2017 werken we in de eerste jaarhelft alvast de zaterdagen 21-1, 18-2, 25-3, 22-4 en 10-6.
De zomertweedaagse vindt plaats op donderdag 3 en vrijdag 4 augustus.
Wie je ook moge zijn, van harte welkom.
Riet en Johan

 

 

jaarwende

Zaterdag 17/12 komen we voor dit jaar het laatst bijeen om familieopstellingen te doen. Representanten zijn nog van harte welkom.
We werken in de Speelhoeve. Onthaal vanaf 09:00 u. We beginnen om 09:30 u.
Bel even als je erbij wil zijn. Einde omstreeks 017:00 u.

De data voor de tweede jaarhelft staan op de site.
We starten de nieuwe reeks in de Speelhoeve zaterdag 21 januari 2017.
In De Binnentuin reeds een dag eerder: op 20/1.

Neem ook even de tijd voor een aanmoedigende tekst van de hand van Rainer Maria Rilke over ziekte en genezing.

Beste wensen voor 2017.
Dat we jou (nog) dikwijls mogen ontmoeten.

Het leven hervat

Na het overlijden van moeder, en alles wat erbij hoort,
hervatten we terug de werkzaamheden,
ook de opstellingen.

Nu zaterdag 19 november is iedereen weer welkom in De Speelhoeve.
We beginnen om 09:30 en werken tot ongeveer 16:00 – 17:00 u.
Onthaal vanaf 09:00u.

Boterhammen meebrengen. Voor de rest zorgen wij.
Ben je erbij, laat het even weten.
Van harte welkom.

 

 

Moeder

 

Zaterdag 17 september overleed onze moeder.
Zij was 84 jaar geworden.
Het laatste half jaar was zwaar.
Voor haar en voor ons.
Op 24 september hebben we haar samen begraven.

Hierbij de tekst van het prentje:

Het ga je goed,
ginder aan de overkant !

Je was een goed mens,
je leefde zo ontzettend graag.
Je hebt altijd heel had gewerkt, met veel liefde.
“Neem het er maar goed van”
hoorden we je de laatste jaren zoveel zeggen.

In je schilderijen was je op je best.
Je oog voor het geheel in de compositie,
Je krachtige hand in de lijnen,
Je fijnzinnigheid in de kleuren.

In vele werken treffen we ootmoet:
een diepe verwondering voor het schone,
voor het grootse werk van de Schepper
Je was een religieus mens:
verbonden in en met het mysterie.

Dierbare vrouw, moeder,
moemoe, grootmoemoe, zus, tante, vriendin,
waar je nu ook bent,
je hebt voor altijd een plaats in ons hart.

Het leven is anders nu moeder er niet meer is.
En we nemen tijd om dit een plaats te geven,
om de lege plek te herbergen,
en de bijzondere stilte te beluisteren,
die haar heengaan heeft gebracht.

Zaterdag 15 oktober doen we geen opstellingen.
We werken wel in de Binnentuin op 21 oktober.
Op 19 november en 17 december werken we wel.

Je bent van harte uitgenodigd.

 

 

Zomertweedaagse: voluit het leven eren !

Op 4 en 5 augustus vindt onze jaarlijkse zomertweedaagse plaats. Ook al hebben we een zware familiegeschiedenis, hoe nemen we dan het leven? Hoe leven we dan voluit ?
Welke vorm kan echt leven aannemen in onze intimiteit (onze nabije relaties), in onze creativiteit (ons werk) en in onze spiritualiteit (onze verbinding met wat ons overstijgt)? Meer informatie vind je hier.

Ook in het najaar kan je terecht voor een opstelling omtrent een eigen thema. We merken dat ziekte en psychisch lijden meer en meer aandacht krijgt. Wil je graag vooraf eerst kennis maken, je vraag bespreken en zien of het al een goeie moment is om een opstelling te doen, bel me dan even voor een afspraak.  Mensen die in begeleiding zijn, nemen gratis deel als representant . Wie een aantal zaterdagen gerepresenteerd heeft en zich engageert om langere tijd als representant mee te doen, komt bij de groep “trouwe representanten”. Het is een diepwerkende manier om het eigen groeiproces in beweging houden.

Ook het begeleidingswerk is er een duidelijke verschuiving naar psychosomatische klachten. In de systemische therapie komen meer mensen met vragen omtrent gezondheid en ziekte: chronische vermoeidheid, woede, angst, gewicht en uiteraard depressie, naast fibromyalgie en de ziekte van lyme. We kijken voorbij de symptomen en zoeken wat het lichaam nu eigenlijk wil vertellen en wat tot nu toe niet gezien is geworden. Verbetering komt er nadat de patiënten/cliënten door een transformatieproces zijn gegaan. Bij veel van deze aandoeningen constateren we trauma of onverwerkte rouw in de achtergrond. Stress is in die zin belangrijk, dat het de symptomatologie verzwaart. Tijdens de zomer mag je een artikeltje verwachten over het kader van waaruit hiermee gewerkt wordt: systemische kadering, een grondhouding van onvoorwaardelijke acceptatie, lichaamswerk, geestelijke oefeningen, enz.

In de loopbaancoaching stellen we vast dat mensen meer en meer weg evolueren van het zogenaamde “werkbaar werk” met stress en burnout tot gevolg, ook bij jonge mensen tussen de 25 en 30. Ondertussen hebben we veel expertise opgebouwd omtrent burnout. Deze mensen zijn van harte welkom. Daarnaast geven we bijzondere aandacht aan 45-plussers, mensen met een artistiek beroep of werkzaam in de welzijns- en of gezondheidszorg. We zijn coöperant van Werk met Zin, zo kan je voor loopbaancoaching tot acht gesprekken terecht met loopbaancheques. Geef wel aan dat je in Kontich de coaching wil volgen.

En nu tijd voor de zomer.
We hopen je op een van onze activiteiten te ontmoeten. Van harte welkom.

 

 

Pasen

De heilige week. De goede week. De stille week.
De week met witte donderdag, de dag dat Christus met zijn discipelen het laatste avondmaal geniet.
‘Goede vrijdag’ de dag van de kruisweg, de ‘via crucis’ of ‘via dolorosa’ waarbij Christus, onze Messiah, verraden wordt en uiteindelijk de kruisdood sterft, op de heuvel van Golgotha.
En stille zaterdag: een dag van wenen, van stilte, van duisternis. Die ene dag dat de klokken niet luiden, dat de communie enkel voorzien is voor de stervenden.
En dan uiteindelijk paaszondag. De dag van de verrijzenis. Een dag van intense vreugde.
Gul en breed luiden de klokken: Hij is verrezen, hij is uit de dood opgestaan.

Het zijn nu de dagen bij uitstek om de passies te luisteren. Er zijn zoveel mooie werken gecomponeerd voor de paastijd: Schutz, Pergolesi, Scarlatti en meer van onze tijd Sofia Gubaidulina en Arvo Pärt. Voor mij is het in de passies van Johann Sebastian Bach dat ik het meest toegang krijg tot het mysterie van geloven, sterven en geboren worden. Vorige week was het in de Singel puur genieten van de Mattheuspassion uitgevoerd door de Nederlandse Bachvereniging onder leiding van Jos van Veldhoven.

Dit jaar werd de ingetogenheid van de goede week ruw verscheurd door de barbaarse aanslagen in Zaventem en het metrostation Maalbeek in Brussel. Afschuwelijk hoe onschuldigen werden getroffen. Afschuwelijk ook hoe een land – en een continent – vervuld wordt door angst. Tot in de kleinste hoeken. Een blinde angst die, langzaam aan, dieper en dieper, wortel schiet in ons dagelijkse doen en laten.

De buiging als wending
Ik aarzelde even met het predicaat “barbaars”. Mogen we deze aanslagen barbaars noemen? Ja toch.
Maar de aarzeling zat hem echter in de beschouwing dat het kwade immers in ieder van ons zit. Ook in mij. En wat met het spijt en berouw? En mogen we verder leven? Kunnen we überhaupt verder leven met het kwade in ons? Dit is voor mij één van de wezenlijke, wellicht meest essentiële thema’s van het paasverhaal.
Judas verraadt Christus met een kus. Hij heeft spijt. Hij gooit de dertig zilverlingen op de tempelvloer voor de hogepriesters en hangt zich op.
Na Judas, is het Petrus, de volgeling met de meest zuivere intenties, de meest trouwe, die zijn heer verloochent. Tot driemaal toe kraait de haan. Hij heeft ook spijt. Hij buigt.
Juist deze complexe beweging van verraad, spijt en buigen, wordt door J.S. Bach in de Mattheuspassion omluistert door een van de mooiste aria’s die hij ooit geschreven heeft. Zowel de violen als de stem nemen ons mee naar lagen in onze ziel waar dit verraad, deze gruwel, dit geweld ten diepste gezien kan worden. Zonder enige vermildering. Maar hier, op deze lagen, worden we ook geraakt door bevrijdende en levensbrengende ervaringen en mogelijkheden als verdriet, pijn, berouw, genade, goedheid en liefde.

Erbarme dich, Mein Gott, Um meiner Zähren willen.
Schaue hier, Herz und Auge weint vor dir
Bitterlich.
Erbarme dich, Mein Gott, Um meiner Zähren willen!

Erbarm je, mijn God, omwille van mijn tranen.
Ziehier, hart en oog weent om jou
bitter.
Erbarm je, mijn God, omwille van mijn tranen.

De mens, die de donkerte van de eigen ziel in de ogen kijkt,
met hart en oog zijn eigen barbaarsheid schouwt,
en bitter weent en om vergeving vraagt.
Wie was het alweer die zei dat geen mens in staat is, in de positie verkeert om de holocaust te vergeven?

Ja, ook ik is Petrus.
De grootsheid van Petrus is dat hij in zijn hart en ziel kijkt, en kan en durft te zien dat hij mens is en aldus niet aan het kwade ontsnapt.
Ik heb het kwade in mij. Ik kan er niet aan ontkomen. Zoals mijn vader en de vaders van mijn vader. Het kwaad hoort bij ons en in ons. De tragedies laten zien hoe het kwade zich in families verder zet, en in gemeenschappen…
In tegenstelling tot Judas, bestaat de werkelijke grootsheid in de keuze die Petrus maakt om te buigen en also verder te leven.
Dat hij zo om vergeving vraagt, om verzoening. En ademt, het leven neemt, helemaal, en zijn opdracht aanvaardt.
Leven met het kwade. Zonder bommen om het eigen lijf te klitten en zichzelf en anderen op te blazen, te doden, te verminken, iets af te nemen, te verarmen…
En leven met het goede. Met hoop. Met genade. Met verzoening en vergeving. Met kracht. Met plezier en vreugde, met liefde.
Zingend.
Zinderend zingen en dansen met kracht en met vreugde.

Opstellingen als paaservaring.
Opstellingen openen telkens opnieuw de paaservaring.
Het is kijken en luisteren naar het kraaien van de haan.
Opstellingen horen bij ons Petrus: ontrouw, pijn, verscheurdheid, verdriet, woede, vergeving, verzoening en ondanks en dankzij, toch echt gaan leven…
Opstellingen gaan over sterven
en meer nog,
verrijzen.

Dit voorjaar werken we nog op 9 april en 4 juni in de Speelhoeve te Vremde en op 29 april in de Binnentuin te Bautersem.

Van harte welkom
Riet en Johan

Wens

li_into_woods

Ten goede

in stilte kiemen de liederen
liederen maken het hart warm
een warm hart verandert alles ten goede

Een warmhartig 2016!

                   Riet en Johan

Opstellingen: zaterdagen 16/1, 13/2, 12/3, 9/4 en 4/6/2016. Van harte welkom.

Voor Parijs, nacht van 13 op 14 november 2015.

Tenebrae

Nabij zijn wij, heer,
nabij en grijpbaar.

Gegrepen reeds, Heer,
de klauwen reeds in elkaar geslagen, alsof
het lichaam van ieder van ons
jouw lichaam was, Heer.

Bid, Heer,
bid tot ons,
wij zijn nabij.

Windscheef gingen wij heen,
gingen wij heen, om ons te buigen
over trog en kratermeer.

Naar de drenkplaats gingen wij, Heer.

Het was bloed, het was
wat jij vergoten had, Heer.

Het glansde.

Het wierp ons jouw beeld in de ogen, Heer.
Ogen en mond staan zo open en leeg, Heer.
Wij hebben gedronken, Heer.
Het bloed en het beeld dat in ‘t bloed was, Heer.

Bid, Heer.
Wij zijn nabij.

Paul Célan
Vertaling Peter Nijmeijer

11 november: Remembrance Day

Een bijzondere dag vandaag. We herdenken het einde van de eerste wereldoorlog. Wapenstilstand. De dag dat de Duitsers de overgave ondertekenden. Dit gebeurde om 5 uur ’s morgens. De wapens zwegen om 11 u. Later wordt 11 november tevens het herdenkingsmoment voor het einde van de tweede wereldoorlog, en daarna voor alle oorlogen. Om te beginnen in Frankrijk, België, England en het Gemenebest, en de Verenigde Staten. Nog andere staten volgen.
Het einde van oorlog is het begin van vrede. Zo is ook het einde van de vrede het begin van de oorlog. En als dag en nacht zijn vrede en oorlog met elkaar verbonden. Ze horen bij ons lot, zoals de sterren bij de nacht. Meer over de oorlog in ons  lees je hier.

Zoals Allerheiligen een kader schept om onze overledenen te herdenken, herinneren, zo doet 11 november dit om ons te verbinden met ons oorlogsverleden. Iedere familie heeft en oorlogsverleden. Of er een dader of slachtoffer een slachtoffer is bent geweest, het maakt op zich niet uit. Wij hebben allen de oorlog in ons.
In het Verenigd Koninkrijk benoemde men deze dag aanvankelijk “Armistice Day”. Later , tot op de dag van vandaag, spreken zij van “Remembrance Day”. Re-member. Wat een zalig woord. Terug lid worden van het geheel. Zowel slachtoffers al daders worden “terug in-gesloten”, terug lid gemaakt, her-innerd. Zo eindigt de uitsluiting, de verbanning, het doodzwijgen… Zo komen we tot verbinding. Een grote innerlijke vrede.

“Er is er altijd (minstens) eentje die het (moet) doen”,  lijkt wel een systemische wet te zijn. Minstens eentje wordt “in dienst genomen” om degene die uitgesloten is, aanwezig te maken. Hij of zij kan dit niet zelf kiezen. Dat eentje draagt dan naast zijn/haar eigen leven, nog het zware lot van die ander erbij.
In familieopstellingen scheppen we een ruimte waarin de uitgeslotene terug gezien kan worden en opnieuw deel kan gaan uitmaken van het geheel. Of hij/zij nu een slachtoffer was, of een dader.
Zaterdag 28 november is de laatste opstellingendag voor 2015. Wil je deze dag meemaken en “bevrijdende” kracht van familieopstellingen aan de lijve ervaren, stuur ons een mailtje. In 2016 werken we in de eerste jaarhelft alvast de zaterdagen 16 jan, 13 feb, 12 maart, 9 april en 4 juni.
Je bent van harte welkom.

Riet en Johan

Familieopstellingen november

Beste mensen,

Door onvoorziene omstandigheden werken we niet op zaterdag 21 november,
wel op zaterdag 28 november.

Mocht je in gedachte hebben die dag mee te doen, wil dit dan in je agenda wijzigen.

Excuses hiervoor
en van harte welkom.

Riet en Johan